شماره ۳۶۶ - تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد

تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد
هیچ شک نیست که در دیده او آب آبد ۱

هر کس آن بخت ندارد که سوی آب حیات
برود همچو خضر تشنه و سیراب آید ۲

پرده از روی برانداز که هر سوخته یی
همچو پروانه سوی شمع جهانتاب آید ۳

زاهد شهر چو بیند خم ابروی تو را
بعد ازین مست چو چشم تو به محراب آید ۴

هست دریوزه ما وصل تو و هر نفسی
بر درت عاشق بیچاره بدین باب آید ۵

تا کی از حسرت لعل لبت ای مردم چشم
اشک من زرد به رخساره چو سیماب آید ۶

هست از شوق لبت اینهمه گفتار کمال
طوطی آری به حدیث از شکر ناب آید ۷