هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات عاشقانه و درد فراق را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند پسته و بادام، نرگس، آب، پروانه و شمع، آتش، و آفتاب برای توصیف حالات عاطفی خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'آتش' و 'سوختن' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۷۲ - بشیوه پسته و بادام تو یکی ز شکر
بشیوه پسته و بادام تو یکی ز شکر
دگر ز نرگس بسیار خواب میپرید ۱
دگر بر آب معلق نسنجمه آن غبغب
چو روشن است که روغن ز آب میچربد ۲
بمیر تشنه که پروانه از تعطش شمع
چو سوخت بر مگسان شراب میچربد ۳
دلم به آتش سوزان غمت موازنه کرد
به سوز و گریه ز آتش کباب میچربد ۴
به فلک چو بمیزان رسید دید کمال
که از به آن رخ چون آفتاب میچربد ۵
دگر ز نرگس بسیار خواب میپرید ۱
دگر بر آب معلق نسنجمه آن غبغب
چو روشن است که روغن ز آب میچربد ۲
بمیر تشنه که پروانه از تعطش شمع
چو سوخت بر مگسان شراب میچربد ۳
دلم به آتش سوزان غمت موازنه کرد
به سوز و گریه ز آتش کباب میچربد ۴
به فلک چو بمیزان رسید دید کمال
که از به آن رخ چون آفتاب میچربد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - جهان بخواب و دمی چشم من نیاساید
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - چرا نسیم صبا خاک پاش میسپرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.