شماره ۳۹۷ - دگر گفتی نجویم بر تو بیداد

دگر گفتی نجویم بر تو بیداد
مبارک مرد و آنگه کردی آزاد ۱

چه منت باشد از صیاد بیرحم
که پای مرغ بسمل کرده بگشاد ۲

چه حاصل زآنکه شیرین از لب خویش
پس از کشتن دهد حلوای فرهاد ۳

فراموشم نخواهی شد چو الحمد
در آن دم که به تکبیر آوری باد ۴

به بادت می فرستم خدمت و باز
نمی خواهم که بر تو بگذرد باد ۵

شدم خاک و به هر سو برد بادم
کسی کز دوست دور افتد چنین باد ۶

کمال از خون دل تر سازه نامه
سلام خشک چون نتوان فرستاد ۷