هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر فلسفی و عرفانی است که به موضوعاتی مانند گذر عمر، بیثباتی دنیا، عشق و خودشناسی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که از دلبستگی به دنیا بپرهیزد، به عشق و کمال روی آورد و از عمر خود به خوبی استفاده کند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کرده و از آن بهرهمند شوند.
شماره ۴۳۲ - را گشودند بار بر ببندید
را گشودند بار بر ببندید
خویشتن زیر بار مپسندید ۱
این جهان درد خورد دندانیست
وارهیدید از او چو بر کندید ۲
برگ ریزان عمر شد نزدیک
خیره خیره چو گل چه میخندید ۳
شاخ پی میوه گر همه طوبیست
ببریدش به میوه پیوندید ۴
ره نمایان عشق آئینه اند
پیش آئینه دم فرو بندید ۵
تا نماید رخ شما به شما
گره همه طوطی همه قندید ۶
بفلک رهبر شماست کمال
گر جهان زیر پای افکندید ۷
خویشتن زیر بار مپسندید ۱
این جهان درد خورد دندانیست
وارهیدید از او چو بر کندید ۲
برگ ریزان عمر شد نزدیک
خیره خیره چو گل چه میخندید ۳
شاخ پی میوه گر همه طوبیست
ببریدش به میوه پیوندید ۴
ره نمایان عشق آئینه اند
پیش آئینه دم فرو بندید ۵
تا نماید رخ شما به شما
گره همه طوطی همه قندید ۶
بفلک رهبر شماست کمال
گر جهان زیر پای افکندید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۱ - روی زیبای تو هر بار که در چشم تر آید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۳ - زاهد از روی تو تا چند مرا توبه دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
