هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، امید، وصال و رنجهای عاشقی سخن میگوید. او از باران مهربان، دل غمگین، امید به رسیدن به کرانهها، زمان خجستهٔ وصال، و ارزش عشق و وفاداری حتی در رنجها صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و وصال نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارند.
شماره ۴۷۷ - کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسد
کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسد
که بوی بار به باران مهربان برسد ۱
دلی که بی در وصلش میان بحر غم است
امیدوار چنانم که بر کران برسد ۲
زهی خجسته زمانی و وقت میمونی
که از تو مژده وصلی بگوش جان برسد ۳
قدم به کلیه ما رنجه کن شبی ای ماه
کز آن شرف سر عاشق به آسمان برسد ۴
ز دولت تو همین آبرو بی است مرا
که بر جبینم از آن خاک آستان برسد ۵
هنوز مهر سگانت ز دل برون نکنم
اگر ز زخم تو در دم به استخوان برسد ۶
کمال روز ملاقات دوستان گونی
چو بلبلیست که ناگه به گلستان برسد ۷
که بوی بار به باران مهربان برسد ۱
دلی که بی در وصلش میان بحر غم است
امیدوار چنانم که بر کران برسد ۲
زهی خجسته زمانی و وقت میمونی
که از تو مژده وصلی بگوش جان برسد ۳
قدم به کلیه ما رنجه کن شبی ای ماه
کز آن شرف سر عاشق به آسمان برسد ۴
ز دولت تو همین آبرو بی است مرا
که بر جبینم از آن خاک آستان برسد ۵
هنوز مهر سگانت ز دل برون نکنم
اگر ز زخم تو در دم به استخوان برسد ۶
کمال روز ملاقات دوستان گونی
چو بلبلیست که ناگه به گلستان برسد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۶ - قلم صحیفة شوق ار هزار باره نویسد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۸ - کسی که درد تو خواهد دلش دوا چه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.