هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، امید، وصال و رنج‌های عاشقی سخن می‌گوید. او از باران مهربان، دل غمگین، امید به رسیدن به کرانه‌ها، زمان خجستهٔ وصال، و ارزش عشق و وفاداری حتی در رنج‌ها صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و وصال نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارند.

شماره ۴۷۷ - کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسد

کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسد
که بوی بار به باران مهربان برسد ۱

دلی که بی در وصلش میان بحر غم است
امیدوار چنانم که بر کران برسد ۲

زهی خجسته زمانی و وقت میمونی
که از تو مژده وصلی بگوش جان برسد ۳

قدم به کلیه ما رنجه کن شبی ای ماه
کز آن شرف سر عاشق به آسمان برسد ۴

ز دولت تو همین آبرو بی است مرا
که بر جبینم از آن خاک آستان برسد ۵

هنوز مهر سگانت ز دل برون نکنم
اگر ز زخم تو در دم به استخوان برسد ۶

کمال روز ملاقات دوستان گونی
چو بلبلیست که ناگه به گلستان برسد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۶ - قلم صحیفة شوق ار هزار باره نویسد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۸ - کسی که درد تو خواهد دلش دوا چه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.