هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از درد فراق و عشق سخن می‌گوید. او از بی‌قراری و بی‌خوابی‌های شبانه، تیرهای غمزه معشوق، و دل‌بستگی عمیق خود می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به صوفی و عارف دارد که در حضور معشوق، غرور و تکبر را کنار می‌گذارد. شاعر تأکید می‌کند که عشق واقعی ارزش فداکاری دارد و بدون آن، زندگی معنایی ندارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و احساسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۰۳ - ما را دگر بر آن در خواب شبان نباشد

ما را دگر بر آن در خواب شبان نباشد
بالین دردمندان جز آستان نباشد ۱

چشمم ستاره گیرد شبها بخواب رفتن
گر آه و ناله ما بر آسمان نباشد ۲

پیش تو بر ندارد صوفی صر غرامت
پر شکرانه وار جانش تا در میان نباشد ۳

من کی چنان دلی را پهلوی خود نشانم
کز ناوک تو صد جا بر وی نشان نباشد ۴

دل از تو بر گرفتن بر دیگری نهادن
در عقله این نگنجد در خاطر آن نباشد ۵

چشم تو دوست دارم و آن تیر غمزه را هم
آزار دوستانم بر دل گران نباشد ۶

داری کمال جانی بر دوستان برافشان
عاشق جوی نیرزد گرجان فشان نباشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۲ - ما را بپای بوسی تو گر دسترس بود
گوهر بعدی:شماره ۵۰۴ - ما را شب فراق کجا خواب می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.