شماره ۵۰۴ - ما را شب فراق کجا خواب می برد

ما را شب فراق کجا خواب می برد
صد خواب را ز گریه ما آب می برد ۱

داروی جان ما ز لبش ساز گو طبیب
زحمت چرا بشربت عناب میبرد ۲

مخمور عشق را به جز آن لب علاج نیست
درد سر خماره می ناب میبرد ۳

سر مینهد بصدق خم ابروی ترا
هر پارسا که سجده به محراب می برد ۴

پیش رخ از رقیب بپوشان به ذقن
کر باغ میوه دزه به مهتاب می برد ۵

گر آب دیده سوی نو آرد کمال را
خاشاک پیش گوهر سیراب می برد ۶

تبریز اگر کند هوس او را ازین مقام
سیلاب اشک راست بر خاب می برد ۷