شماره ۴۶ - قطعه مدح تو گردید ترک شد مکتوب

قطعه مدح تو گردید ترک شد مکتوب
عفو فرما ز دعاگو که قلم دیر کشید ۱

ورنه آن گفته چون آب روان بود چنان
که ببوسید خاک قدمت خواست دوید ۲

تو روانی سخن بین که ز دروازه شهر
تا در خلوت خاص تو بسه ماه رسید ۳