هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به سرو (نماد زیبایی و بلندی) خطاب میکند و میگوید اگر او را مانند درخت طوبی (نماد بهشت) بخوانیم، از سرکشیاش میکاهیم. سپس اشاره میکند که مقایسه قامت سرو با دیگری بیجا است، زیرا او اصل و فرع (ریشه و شاخه) سرو را نیکو میداند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۳ - ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم
ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم
از سرکشیت بجای خود بنشانیم ۱
با قامت او چند کنی نسبت خویش
ما اصل تو و فرع تو نیکو دانیم ۲
از سرکشیت بجای خود بنشانیم ۱
با قامت او چند کنی نسبت خویش
ما اصل تو و فرع تو نیکو دانیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - بر گوش رسد همی نوا خوانی دل
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - ای مالک روح از چه ترسی ز عدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
