شماره ۱ - دی جلوه گری بین که آراست مرا شماره ۲ - قول و غزلی که دل رباید همه را شماره ۳ - گفتم مستی گفت که آری بخدا شماره ۴ - با پسته شیرین تو شکر هیچ است شماره ۵ - با پسته تنگ تو شکر بر هیچ است شماره ۶ - تا کی نبود با دل من تمکینت شماره ۷ - دندان مرا چو درد پنهان بگرفت شماره ۸ - کس خوبتر از تو در جهان ممکن نیست شماره ۹ - در دور زمان لحظه ای آرامش نیست شماره ۱۰ - انسان بمثل آینه باشد بالذات شماره ۱۱ - آن میر که در سماع سوزی دارد شماره ۱۲ - امروز چو شعر هر که در خط کوشد شماره ۱۳ - گر گل نه بخدمتت ز جا برخیزد شماره ۱۴ - گفتم که بده بوسه ای حور نژاد شماره ۱۵ - گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند شماره ۱۶ - یاران چو ورق شکسته ما می جویند شماره ۱۷ - گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر شماره ۱۸ - گفتم که برویت چه کنم گفت نظر شماره ۱۹ - گفتم روزم گفت بدین روز مناز شماره ۲۰ - خط تو که خوانند خط ریحانش شماره ۲۱ - ای یار لطیف دلستان نازک شماره ۲۲ - بر گوش رسد همی نوا خوانی دل شماره ۲۳ - ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم شماره ۲۴ - ای مالک روح از چه ترسی ز عدم شماره ۲۵ - شمعی که به رخسار نکو بودی گرم شماره ۲۶ - کی باشد ازین تنگ برون آمدنم شماره ۲۷ - هرگز نکشیدم آن سر زلف بخم شماره ۲۸ - تا فکرت من نهاد بنیان سخن شماره ۲۹ - دی از سر اسب ای قمر خانه نشین شماره ۳۰ - گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان شماره ۳۱ - گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون شماره ۳۲ - گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان شماره ۳۳ - در ملک وجودم بجز از دوست مجو شماره ۳۴ - گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه شماره ۳۵ - ما روی تو بینیم نبینیم به ماه شماره ۳۶ - ای آیت کارگاه صنع صمدی شماره ۳۷ - ای آنکه تویی سوار در هر هنری شماره ۳۸ - ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی شماره ۳۹ - با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی شماره ۴۰ - زلف تو که داشت عادت دل شکنی شماره ۴۱ - گفتم جانا گفت بگو گر مردی شماره ۴۲ - گفتم چشمم گفت مگر بی بصری شماره ۴۳ - گفتم چه کند دفع غمم گفت که می شماره ۴۴ - گفتم قمرت گفت به چشمش گردی