شماره ۱۹ - ز خوب و زشت جهان یار ما به ما کافی است

ز خوب و زشت جهان یار ما به ما کافی است
اگر وفا نکن با کسی جفا کافی است ۱

به بی‌نشانیم ای روزگار خنده مکن
که بهر سرزنشت نامی از هما کافی است ۲

مرا به دام تعلق فزون زبون منمای
که خشت زیر سر و خاک زیر پا کافی است ۳

گذشتم از سر و سامان کدخدایی دهر
که کد به کار نیاید همان خدا کافی است ۴

به صم یک الهی افسر تو افساری است
حمار نفس مرا بند از هوا کافی است ۵

اگر ز ناز لئیمان مرا کشی چه غم است
که بی‌نیازیم از بهر خونبها کافی است ۶

سودی دیار فنا رهسپار شد (صامت)
برادران نظر همت شما کافی است ۷