شمارهٔ ۲۲ - تضمین وداع علیا جناب زینب خاتون

گفت زینب بشه تشنه که ای یاور ما
ما برفتیم و تو دانی و دل غمخور ما ۱

حال باز و به طناب است سر بی‌معجر
بخت بد تا به کجا می‌برد آبشخور ما ۲

هر کجا پا بنهد از دل و جان‌دیده نهیم
قاصدی کز تو پیامی برساند بر ما ۳

کربلا بهر تو و شام غم افزا از ما
که رفاه با تو قرین باد و خدا یاور ما ۴

دل ما خو نشد و این قوم به ما می‌خندند
بکشد از همه انصاف ستم داور ما ۵

شمر گر لطمه زند یا که سنان کعب سنان
نتوان برد هوای تو دمی از سر ما ۶

چشم پرسش نکند باز به ما زاده سعد
رشک می‌آیدش از صحبت جانپرور ما ۷

همرهی نیست به ما در سفر شام خراب
بوی زلف تو مگر باز شود رهبر ما ۸

دل (صامت) عقب ناقه زینب رفته است
ای خوش آن روز که آید به سلامت بر ما ۹