شمارهٔ ۴۸ - زبان حال زینب مظلومه سلام الله علیها

شوم فدای تن بی‌کفن به روی ترابت
به خواب جان برادر که گشته موسوم خوابت ۱

پی وداع تو با اشک و آه آمده زینب
ز من بپرس که خواهر که برده است نقابت ۲

اگر کفن ننهادم به پیکر تو و رفتم
مرا ببخش که شرمنده‌ام ز روی جنابت ۳

ز خاطرم نرود تا به روز حشر برادر
ز درد تشنه لبی پیچ و تاب قلب کبابت ۴

چو ابن سعد نمی‌داد بر تو قطره آبی
دگر برای چه آن بی‌حیا نداد جوابت ۵

کشید شمر به حلق تو دشنه با لب تشنه
نداد قطره آبی چرا ز راه ثوابت ۶

گرفته وعده مهمانی از تو خولی و ترسم
ز کنج مطبخ آن میزان خانه خرابت ۷

به حیرتم که رسم بعد از این کجا به وصالت
به شهر شام بود وعَده یا بیزم شرابت ۸

دگر ز معصیت خود مترس(صامت) محزون
که هست شاه شهیدان شفیع روز حسابت ۹