شمارهٔ ۶۲ - خطاب امام(ع) باب عقاب

کجاست راکبت ای مرکب نکوسیما
علی اکبر من کرده در کجا ماوی ۱

جوان نو خط و فرزند نو رسم چو نشد
کجا به خاک مکان کرد و غرقه در خو نشد ۲

برون نیاوری از انتظار جان مرا
نمی‌دهی خبر اکبر جوان مرا ۳

مرا چرا ز علی اکبرم جدا کردی
جوان نو سفرم را چرا نیاوردی ۴

گمان نداشتم آنقدر بی‌وفا باشی
که بی‌سبب ز علی‌اکبرم جدا باشی ۵

برای چیست که زین تو واژگون گشته
ز پای تا بسرت از چه غرقه خون گشته ۶

ز شرم آب اگر اکبرم نیامده است
به برج خیمه ه انورم نیامده است ۷

بگو سکینه‌ام ای نوجوان ز آب گذشت
دگر ز خواهش آب از دل کباب گذشت ۸

بیا علاج دل دردمند لیلا کن
ز گریه مادر افسرده را تسلی کن ۹

فلک ز کشتن اکبر فزوده داغم را
نموده کور اگر آسمان چراغم را ۱۰

مرا رسان ز برای خدا به بالینش
که وقت مرگ ببندم دو چشم حق‌بینش ۱۱

بهسوی خیمه رسانم قد رسایش را
کشم ز مهر سوی قبله دست و پایش را ۱۲

رسید وقت ز فاق یگانه فرزندم
به خیمه حجله شادی برای او بندم ۱۳

نموده است ز خون گلو خضابش را
به حجله رفته ببوسد دو دست بابش را ۱۴

ز بس که واقعه کربلا غم‌انگیز است
همیشه دیده (صامت) ز غصه خونریز است ۱۵