شمارهٔ ۶۷ - فی المرثیه

یا رسول الله حسینت بر زمین افتاده است
بر زمین کربلا از صدر زین افتاده است ۱

مانده در عالم شه دین بی‌مدد کار و غریب
کار او با ناله هل من معین افتاده است ۲

احتیاج حنجر خشک حسین تشنه‌لب
در جهان با خنجر شمر لعین افتاده است ۳

نزد دشمن از برای خواهش آب روان
احتیاج خسرو آب آفرین افتاده است ۴

از غم افتاده عامه از فرق حسین
تاج عزت از سر روح‌الامین افتاده است ۵

غافلی از آتشی کاندر خیام وی زدند
کاتش اندر خرمن دین مبین افتاده است ۶

تا سحرگاه قیامت قابل تعمیر نیست
این شکستی را که اندر پشت دین افتاده است ۷

آنکه کرده خضر را سیراب از آب حیات
تشنه بی‌سر در لب آب معین افتاده است ۸

چون کند با این غم و اندوه کز روز ازل
قرعه اقبال (صامت) اینچنین افتاده است ۹