شمارهٔ ۴ - ورود اسرا در شام خراب

چو کرد قافله به یکسان به شام ورود
نمود صبح قیامت به چشم خلق قیام ۱

هر آنچه بر سر آل علی گذشت ز جور
نمود تازه دگر باره عهد خود ایام ۲

یکی به عیش که آل علی قتیل شدند
یکی بنوش که ما را زمانه گشت به کام ۳

لباس نو همه بر تن ز اطلس دیبا
به کف خضاب چو کف الخضیب بسته تما ۴

ز یک طرف سر بی‌چادر حریم رسول
ز جانبی به تماشاهم از خواص و عوام ۵

ز قید سلسله مجروح گردن بیمار
شده ز جور رسن خسته بازوی ایتام ۶

یکی به چوب ستم می‌زدی به فرق زنان
یکی ز آتش نی ریختی بهر دور بام ۷

چسان گذشت به عابد که دید راس پدر
نشان سنگ جفا شد به شام غم انجام ۸

نه کس که بر سر کلثوم افکند معجر
نه دادرس که به آن کودکان کند اطعام ۹

جهان گرفت چنان تنگ بر حریم رسول
که گوئیا شده راحت بدان گروه حرام ۱۰

به صدهزار تعب اهل بیت بی‌کس را
به وقت شام بدادند در خرابه مقام ۱۱

ز بی‌وفایی دنیا همین بس است که رفت
به بزم کفر سر شاه کشور اسلام ۱۲

نشسته بود به کرسی زر یهود و مجوس
ستاده بود بپا عابدین امام انام ۱۳

چه گویم آه که کفر یزید شوم چه کرد
بچوب خیزر و لعل لب شریف امام ۱۴

بس است شرح غم شام سر مکن (حاجب)
که نی به جسم توان ماند و نه بدل آرام ۱۵