هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجها و آزمونهای زندگی شکایت میکند و از خداوند میپرسد که چرا با وجود لطف و بخشایشش، او را در معرض سختیها و ناملایمات قرار میدهد. همچنین به تغییرات روحی و احساسی خود اشاره میکند که گاهی شاد و گاهی غمگین است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی و تجربه زندگی نیاز دارند تا به خوبی درک شوند.
شماره ۷۲ - مردم از تیر بلابت امتحانم میکنی
مردم از تیر بلابت امتحانم میکنی
هر زمان بر ناوک جوری نشانم میکنی ۱
من که هرگز مرغ امیدم نزد بال و پری
با چه تقصیری برون از آشیانم میکنی ۲
چون مرا بر درگه لطف نمودی آشنا
پس چرا بر این در و آن در روانم میکنی ۳
با همه بخشایش و احسان خود جانا چرا
زیر بار منت خلق جهانم میکنی ۴
از تجلیهای نور طور دورم ساخته
همنشین با شعله برق یمانم میکنی ۵
گاه گویا گاه (صامت) گاه شیدا گاه رند
گه گهی گریان و گاهی شادمانم میکنی ۶
هر زمان بر ناوک جوری نشانم میکنی ۱
من که هرگز مرغ امیدم نزد بال و پری
با چه تقصیری برون از آشیانم میکنی ۲
چون مرا بر درگه لطف نمودی آشنا
پس چرا بر این در و آن در روانم میکنی ۳
با همه بخشایش و احسان خود جانا چرا
زیر بار منت خلق جهانم میکنی ۴
از تجلیهای نور طور دورم ساخته
همنشین با شعله برق یمانم میکنی ۵
گاه گویا گاه (صامت) گاه شیدا گاه رند
گه گهی گریان و گاهی شادمانم میکنی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - تا کی از بخت فرو بسته گره وا نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
