هوش مصنوعی: این متن عرفانی دربارهٔ مسیر معنوی و فداکاری در راه عشق الهی است. شاعر بیان می‌کند که تنها با گذشتن از خود می‌توان به مقصود رسید و هیچ‌کس بدون رها کردن خویشتن به کمال نرسیده است. همه در درد و حسرت به سر می‌برند و تنها با پذیرش رنج می‌توان به حقیقت دست یافت.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۴۵ - هر که در راه تو اول قدم از خویش برید

هر که در راه تو اول قدم از خویش برید
هم به اول قدم آنجا که می خواست رسید ۱

هیچکس بانو نیاویخت که از خود نگریخت
میچکس باهنر نپیوست که از خود نبرید ۲

به طلب کس خبری هم اثری از تو نیافت
بی طلب نیز نشانت به شنید و نه بدید ۳

همه با ناله و آهند چه هشیار چه مست
همه با حسرت و دردند چه پیر و چه مرید ۴

زاهد از صومعه گر رخت بکوی تو کشید
ما نخواهیم در آن کوی به جز درد کشید ۵

آنکه آسان شمرد این همه خون خوردن ما
دور از آن روی مگر شربت هجری نچشید ۶

تا دل ریش پر از درد طلب بافت کمال
بافت هر گونه دوائی که ازو میطلبید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۴۴ - هر کسی در سر ازینگونه هوسها دارند
گوهر بعدی:شماره ۵۴۶ - هرکه وصلش طلبد ترک سرش باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.