هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که عشق به معشوق را در هر چیزی که از خاک او میروید، میبیند. حتی خاری که از تربت او میروید، عاشق معشوق میشود و معشوق شهید عشق خود را با اشک میشوید. شاعر به دنبال وصال معشوق است و وصف دهان معشوق را کمالی میداند که در قافیههای تنگ بیان میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۵۵۰ - هر گل که ز خاک من بروید
هر گل که ز خاک من بروید
عاشق شود آنکه آن ببوید ۱
در دامن دوست خواهد آویخت
خاری که ز تربتم بروید ۲
معشوق شهید عشق خود را
با اشک بشوید و بموید ۳
تا دیده شود به خاک آن پای
عاشق ره وه به دیده پوید ۴
جوید دلم آن دهن همیشه
چیزی که نیافت کی چه جوید ۵
وصف دهنت کمال دائم
در قافیه های تنگ گوید ۶
عاشق شود آنکه آن ببوید ۱
در دامن دوست خواهد آویخت
خاری که ز تربتم بروید ۲
معشوق شهید عشق خود را
با اشک بشوید و بموید ۳
تا دیده شود به خاک آن پای
عاشق ره وه به دیده پوید ۴
جوید دلم آن دهن همیشه
چیزی که نیافت کی چه جوید ۵
وصف دهنت کمال دائم
در قافیه های تنگ گوید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۹ - هرگزم روزی نداد آن طرفة بغداد داد
گوهر بعدی:شماره ۵۵۱ - هزار بار فزون ناز او گرم بکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
