شماره ۵۵۵ - هیچ آن دهان شیرین کس را عیان نباشد

هیچ آن دهان شیرین کس را عیان نباشد
تو کوزه نباتی زانت دهان نباشد ۱

گیرم که سازم از نوه همچون قلم زبانی
نام لب تو بردن حد زبان نباشد ۲

بر لوح چهره اشکم خطها کشد به سرخی
زینسان محرر آنرا خط روان نباشد ۳

سوزم به آه سینه جانهای دردمندان
تا بر در تو جز من کس جان فشان نباشد ۴

دل ز آن میان نیابد هرگز نشان بجستن
بر تن منبران را از مو نشان نباشد ۵

از آه من به بستان دور از تو بر درختان
مرغی نگشته بریان در آشیان نباشد ۶

نتوان کمال بستن طرف از میان خوبان
جان و سری که داری تا در میان نباشد ۷