شماره ۵۵۸ - یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود

یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود
خط او سبزی و لبها نمک خوان که بود ۱

چون خضر شد ز نظر غایب و معلوم نشد
که به تاریکی شب چشمه حیوان که بود ۲

آن لب لعل کزو ماند دهان همه باز
باز پرسید که دوشینه به دندان که بود ۳

سر ما بود و در او همه شب تا دم صبح
تا خود او شمع سرای که و ایران که بود ۴

سوختم از غم و روشن نشد این نکته هنوز
که شب آن شمع شکر لب به شبستان که بود ۵

از دل خسته چه پرسی که که آزرد ترا
غمزه را پرسی که آن زخم ز پیکان که بود ۶

گفته ای در غم هجرم نکند ناله کمال
بر سر کوی تو دوش این همه افغان که بود ۷