هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر رنجهای عاشق در راه عشق و وفاداری است. عاشق با وجود جفاها و دلآزاریها، همچنان وفادار میماند، اما در نهایت با بیوفایی و دوری معشوق مواجه میشود. شعر همچنین به مفاهیمی مانند شبزندهداری، خجلت و ناامیدی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۵۵۹ - بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد
بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد
عاشق خسته وفاجوئی و دلداری کرد ۱
نشنیدم که سگش نیز به فریاد رسید
بیدلی را که بر آن در همه شب زاری کرد ۲
دی در آمد ز درم ناگه و از خجلت آن
آفتاب از سوی روزن پس دیواری کرد ۳
گونه عاشق پروانه صفت شمعی شد
بسکه در عشق تو شبخیزی و بیداری کرد ۴
دل ببرد از برم آن طره و از من ببرید
با همه زیر بری بین که چه طراری کرد ۵
این همه جور و جفا از پی آن دید کمال
که ز خوبان طمع مهر و وفاداری کرد ۶
عاشق خسته وفاجوئی و دلداری کرد ۱
نشنیدم که سگش نیز به فریاد رسید
بیدلی را که بر آن در همه شب زاری کرد ۲
دی در آمد ز درم ناگه و از خجلت آن
آفتاب از سوی روزن پس دیواری کرد ۳
گونه عاشق پروانه صفت شمعی شد
بسکه در عشق تو شبخیزی و بیداری کرد ۴
دل ببرد از برم آن طره و از من ببرید
با همه زیر بری بین که چه طراری کرد ۵
این همه جور و جفا از پی آن دید کمال
که ز خوبان طمع مهر و وفاداری کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - بار در زیر لب چو خنده کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.