شماره ۵۹۲ - من گریان چه کنم زآن مژه و غمزه حذر

من گریان چه کنم زآن مژه و غمزه حذر
چه یکی نیزه چه صد چون بگذشت آب از سر ۱

گر از آن کیش به باران تو آید تیری
سوی صدرش همه گوئیم که فرمای و گذر ۲

هر که پیش تو رود تا بمن آرد خبرت
چون ترا دید عجب گر دگر آید به خبر ۳

ای صبا دامن آن زلف چه باشد که کشم
رفع کن حاجت ما آمده ایم از پی جر ۴

نیمه شهر ز آهم نشنیدی که بسوخت
به غریبان نظری تا نزنیم آو دگر ۵

پیش صاحب نظران جای نگه دار ای اشک
نیست برخاستن امکان پر فتادی ز نظر ۶

کس بر آن در نتوانست روان رفت کمال
غیر اشک تو و آن نیز بسد خون جگر ۷