هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر خود را زاهد و صاحبنظر معرفی میکند، اما با طنز و کنایه از اعمال مذهبی مانند نماز و زهد دوری میجوید و به جای آن عشق به می و میخانه را ترجیح میدهد. او عشق ورزیدن به رندان را حقیقی میداند و دیگران را بهخاطر پایبندی به زهد و نماز مورد نقد قرار میدهد. همچنین، شاعر به مقصود خود رسیده و خود را در جایگاهی بالاتر از دیگران میبیند. در پایان، او از عشق به معشوق و گذر عمر در این راه سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مصرف می و مستی نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و فرهنگی دارد.
شماره ۶۰۲ - زاهد شهرم و صاحب نظر و شاهد باز
زاهد شهرم و صاحب نظر و شاهد باز
شسته سجاده به می کرده به میخانه نماز ۱
طاعت باده پرستان چه به مسجد چه بدیر
عشق ورزیدن رندان په حقیقت چه مجاز ۲
دیگران معتقد زهد و نمازند هنوز
ما به مقصود رسیدیم برندی و نیاز ۳
آستان در تو منزل شهبازان است
مگسان را چه محل بر سر کویت پرواز ۴
بنده طالع شوریده خویشم که مرا
در سر زلف پریشانش بشد عمر دراز ۵
برسان هر سئم و جور که خواهی به کمال
خوش بود بر دل محمود ستم های ایاز ۶
شسته سجاده به می کرده به میخانه نماز ۱
طاعت باده پرستان چه به مسجد چه بدیر
عشق ورزیدن رندان په حقیقت چه مجاز ۲
دیگران معتقد زهد و نمازند هنوز
ما به مقصود رسیدیم برندی و نیاز ۳
آستان در تو منزل شهبازان است
مگسان را چه محل بر سر کویت پرواز ۴
بنده طالع شوریده خویشم که مرا
در سر زلف پریشانش بشد عمر دراز ۵
برسان هر سئم و جور که خواهی به کمال
خوش بود بر دل محمود ستم های ایاز ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۱ - رفت عمر و نشد آن شوخ به ما بار هنوز
گوهر بعدی:شماره ۶۰۳ - سر من خاک پایت باد و جان نیز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.