هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی، رنجهای عاشقی و حالات درونی خود سخن میگوید. او از شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری یاد میکند و به زیباییهای طبیعت مانند سرو و طوطی اشاره میکند تا احساسات خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۴۸ - نیستم دسترسی آنکه ببوسم پایش
نیستم دسترسی آنکه ببوسم پایش
در برفت وز سر من نرود سودایش ۱
عاشق ار سر دل خویش نیارد به زبان
خود گواهی دهد از حال درون سیمایش ۲
حال بیداری شمع از دل رنجور بپرس
که چه آمد به سر از دیده شب پیمایش ۳
شد چنان گرم به رخسار خود آن شمع چگل
که به پروانه دلان نیست دگر بروایش ۴
جای آنست که چون سایه روڈ سرو ز جای
گر بگویند به بستان صفت بالایش ۵
طوطی از گفته مانند مکرر چند
تا براندیم حدیث از لب شکر خایش ۶
گر قدم رنجه کن آن سرو به سروقت کمال
که سری دارد و خواهد که نهد بر پایش ۷
در برفت وز سر من نرود سودایش ۱
عاشق ار سر دل خویش نیارد به زبان
خود گواهی دهد از حال درون سیمایش ۲
حال بیداری شمع از دل رنجور بپرس
که چه آمد به سر از دیده شب پیمایش ۳
شد چنان گرم به رخسار خود آن شمع چگل
که به پروانه دلان نیست دگر بروایش ۴
جای آنست که چون سایه روڈ سرو ز جای
گر بگویند به بستان صفت بالایش ۵
طوطی از گفته مانند مکرر چند
تا براندیم حدیث از لب شکر خایش ۶
گر قدم رنجه کن آن سرو به سروقت کمال
که سری دارد و خواهد که نهد بر پایش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۷ - نشان شیروان دارد سر زلف پریشانش
گوهر بعدی:شماره ۶۴۹ - بار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.