شماره ۶۴۹ - بار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوش

بار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوش
ورنه خواهد سوخت خرمن هر کرا عقل است و هوش ۱

روی گندمگون نمود و جان ما یک جو فروخت
از چه شد بار اینچنین گندم نمای جو فروش ۲

شاهدان از گوشها کردند درها را رها
بر حدیث نازکت بک بک چو بنهادند گوش ۳

صوفی پشمینه پوشته گر به بیند چشم مست
زاهدی از سر نهد گیرد سبوی می بدوش ۴

بسکه رخسار تو دلها برد و بر آتش نهاد
آب در دریای چشم عاشقان آمد به جوش ۵

زلف او عمر است و آن کس یابد آن عمر دراز
کز لبش بر رعد، ہوس آب حیوان کرد نوش ۶

بلبلان بر شاخها کردند زآن بالا حدیث
از درختان چمن برخاست افتان و خروش ۷

نهها خواندی و نشنید از تو هم حرفی کمال
عندلیب از صد ورق بر گفت حال و گل خموش ۸