هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دلباختگی سخن میگوید. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دل خود مینالد و همچنین به مفاهیمی مانند زهد و ریا اشاره میکند. شاعر با بیان درد و حسرت عشق، از اسارت دل در دست معشوق سخن میگوید و در نهایت به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۶۵۴ - دل چه کند سرو و تماشای باغ
دل چه کند سرو و تماشای باغ
تا بتوانم از همه دارم فراغ ۱
مجلس ما با تو چه محتاج شمع
چون تو نشستی بنشین گو چراغ ۲
سوخته جان همه از داغ و درد
جان من از حسرت آن درد و داغ ۳
زاهد خودبین که همه رنگ و بوست
بوی تو بشنید به چندین دماغ ۴
گرچه دو چشمت دل ما برد اسیر
هیچ نکردیم ز ترکان سراغ ۵
یار کشد باز دلا گفتمت
لیس على المخبر الأ البلاغ ۶
برد دلت هندوی زلفش کمال
باز عجب گر بشود صیده زاغ ۷
تا بتوانم از همه دارم فراغ ۱
مجلس ما با تو چه محتاج شمع
چون تو نشستی بنشین گو چراغ ۲
سوخته جان همه از داغ و درد
جان من از حسرت آن درد و داغ ۳
زاهد خودبین که همه رنگ و بوست
بوی تو بشنید به چندین دماغ ۴
گرچه دو چشمت دل ما برد اسیر
هیچ نکردیم ز ترکان سراغ ۵
یار کشد باز دلا گفتمت
لیس على المخبر الأ البلاغ ۶
برد دلت هندوی زلفش کمال
باز عجب گر بشود صیده زاغ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۳ - کسی که دوست ندارد ز جان ندارد
گوهر بعدی:شماره ۶۵۵ - کنار آب و لب جویبار و گوشه باغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.