هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا، به زیباییهای معشوق و نورانیت او اشاره دارد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند چراغ، آفتاب، و نور، به توصیف جمال معشوق میپردازد و تأکید میکند که حضور او تاریکیها را از بین میبرد. همچنین، شاعر از شب طولانی و انتظار برای دیدار معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۵۶ - بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ
بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ
روی او نور تجلیست مخوانید چراغ ۱
آفتابیست زه طالع شده همسایه ما
نه شب است این که از همسایه ستانید چراغ ۲
خانه را روشنی آن چشم و چراغ است امشب
بگذارید همه شمع و بمائید چراغ ۳
چشم دارید و به به نسبت آن روی کنید
نیست تاریک ز پروانه بدانید چراغ ۴
اگر ندیدید که چون دور شود سایه ز نوره
یک شب از پیش رخ او گذرانید چراغ ۵
بر نتابیده به حسن رخ او ای مه و مهر
گرچه هریک برخ از نور فشانید چراغ ۶
تا سحر امشب دیگر من و آن زلف کمال
شب دراز است عجب گر برسانید چراغ ۷
روی او نور تجلیست مخوانید چراغ ۱
آفتابیست زه طالع شده همسایه ما
نه شب است این که از همسایه ستانید چراغ ۲
خانه را روشنی آن چشم و چراغ است امشب
بگذارید همه شمع و بمائید چراغ ۳
چشم دارید و به به نسبت آن روی کنید
نیست تاریک ز پروانه بدانید چراغ ۴
اگر ندیدید که چون دور شود سایه ز نوره
یک شب از پیش رخ او گذرانید چراغ ۵
بر نتابیده به حسن رخ او ای مه و مهر
گرچه هریک برخ از نور فشانید چراغ ۶
تا سحر امشب دیگر من و آن زلف کمال
شب دراز است عجب گر برسانید چراغ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۵ - کنار آب و لب جویبار و گوشه باغ
گوهر بعدی:شماره ۶۵۷ - ای خطت خوب و عبارت نازک و لبها لطیف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.