شماره ۶۷۵ - عشق حرفی ست که دال است بر آیات کمال

عشق حرفی ست که دال است بر آیات کمال
آنکه در قال فرو ماند نشد واقف حال ۱

زاهد خشک به انکار محبان جان داد
گو بخور خاک چو محروم شد از آب زلال ۲

ورق علم به گردان، قم زهد شکن
ساکن کوی بقین شو گذر از کوی خیال ۳

آنچنان باده عشق تو ربود از هوشم
که ندارم سرمونی خبر از هجر و وصال ۴

تن چی کار آید اگر جان سوی جانان برود
سیل چون ریخت به دریا چه کشی رنج سفال ۵

دل گمگشته ز نقصان فراق آید باز
اگرش داعیة وصل رساند به کمال ۶