شماره ۸۱۶ - آمد درون دل غمت دیگر نمی آید برون

آمد درون دل غمت دیگر نمی آید برون
سودای آن زلف سیه از سر نمی آید برون ۱

شوق بهشت و حور عین سودای آن و فکر این
از دله برون آمد همه دلبر نمی آید برون ۲

تا رخ نپوشی کی شود از دیده اشک ما روان
پنهان نگشته آفتاب اختر نمی آید برون ۳

نقاش چین هر صورتی کانگیخت در بتخانه ها
هرگز ز شرم روی او از در نمی آید برون ۴

تا دل نرفتیم از همه نقشت درو پیدا نشد
آئینه را بی صیقلی جوهر نمی آید برون ۵

گفتی برون آی از درم بنشین به خاک آستان
شه هر چه گوید زآن سخن چاکر نمی آید برون ۶

تا تو ترانی کی روند از کوی تو دلهای ما
نا رانده حکمی پادشا لشکر نمی آید برون ۷

از غمزه چشم خوئیت برریش دل زد نشتری
خونها برون آمد ولی نشتر نمی آید برون ۸

چشم کمال از تلخی هجر تو شد گوهر فشان
بی تلخی از بحرها گوهر نمی آید برون ۹