شماره ۸۴۹ - دل که میرفت ز خود چون نرود باز چنین

دل که میرفت ز خود چون نرود باز چنین
چشم و ابروی ترا شیوه چنان ناز چنین ۱

من بیدل چو زرم با توز اخلاص درون
قلب چون نیست مرا این همه مگذار چنین ۲

نیر خاکی نبود رسم که دور اندازند
خاکیم من ز خودم دور مینداز چنین ۳

واعظ آن گوش که پند تو شنیدی همه وقت
شد ز فریاد تو کر بر مکش آواز چنین ۴

چون شوی قاصد جانها بنه از من بنیاد
تا برآید همه کارت بکن آغاز چنین ۵

همدمی هاست به آن غمزه دل پرخون را
کس نشد همدم و همراز به غماز چنین ۶

گفته جای تو بر خاک در ماست کمال
آن محل نیست گدا را مکن اعزاز چنین ۷