هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از غم و اندوه عمیق، عشق و اشتیاق، و التماس به معشوق سخن میگوید. شاعر از اشکهای خونین، دلشکستگی، و امید به التیام دردها مینویسد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی و حکمت دارد و از طبیب شفابخش و قانون سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و اشارات عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۶۴ - شبی نگذرد بر دوچشم اشک گلگون
شبی نگذرد بر دوچشم اشک گلگون
که از دل بروما نیارده شبیخون ۱
گر آن مه پذیرد ز من ناله و آه
از اینان متاعش فرستم بگردون ۲
خیالت چون بر آب چشمم نشیند
بگویند بنشست شیرین به گلگون ۳
چو باد آید آن ابروان در نمازم
که دارند از نوجگرهای پر خون ۴
زلب خستگانرا دهی نوشدارو
نخوانم به محراب جز سورة نون ۵
کمال اهل حکمت چوشعر نوخواننده
طبیب شفا بخش باشد به قانون ۶
که از دل بروما نیارده شبیخون ۱
گر آن مه پذیرد ز من ناله و آه
از اینان متاعش فرستم بگردون ۲
خیالت چون بر آب چشمم نشیند
بگویند بنشست شیرین به گلگون ۳
چو باد آید آن ابروان در نمازم
که دارند از نوجگرهای پر خون ۴
زلب خستگانرا دهی نوشدارو
نخوانم به محراب جز سورة نون ۵
کمال اهل حکمت چوشعر نوخواننده
طبیب شفا بخش باشد به قانون ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۳ - شبی خواهم چو شمعش لب گزیدن
گوهر بعدی:شماره ۸۶۵ - شه لشکر کش ما برد از ما عقل و هوش و دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.