شماره ۸۷۱ - کارم ز دست شد نظری کن بکار من

کارم ز دست شد نظری کن بکار من
بنگر بکار بنده خداوندگار من ۱

فارغ شدم ز جنت و فردوسی و حورعین
تا اوفتاد بر سر کویش گذار من ۲

بس جان نازنین که چو گل میرود به باد
ر در پای سروناز تو ای گلعذار من ۳

کا تا جلوه کرد سرو قدت بر کنار چشم
خالی نگشت آب روان از کنار من ۴

گفتی شبی بیایم و بستانم از تو جان
از نهار جان من که مده انتظار من ۵

وقتی که بگذری بسر تربت کمال
راحت رسد بسی به تن خاکسار من ۶