هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از دشواریهای دوری از معشوق و ناتوانی در تحمل فراق سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند کبوتر، بار کوه، و مگس، احساسات عمیق خود را بیان میکند و بر ناتوانی در تحمل این دوری تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارند.
شماره ۸۷۸ - من نخواهم دیده از رویت دگر برداشتن
من نخواهم دیده از رویت دگر برداشتن
مشکل است از دیده روشن نظر برداشتن ۱
چشم داری ای کبوتر این چه گستاخیست باز
نامة کآنجاست نام او بپر برداشتن ۲
همچو بر مونیست از جا بر گرفتن بار کوه
پیش آن سوی میان بار کمر برداشتن ۳
دیده گریان خواستگردی از درش خندید و گفت
چون توان ای دیده گرد از خاک تر برداشتن ۴
باره شبهای فراقت چون تواند بر گرفت
آنکه نتواند ز ضعف آه سحر برداشتن ۵
ای مگس منشین بر آن لب جان شیرین گوش دار
بار تو نتواند از لطف شکر برداشتن ۶
سر مقر بود چون بنهاد بر پایت کمال
از خجالت باز نتوانست بر برداشتن ۷
مشکل است از دیده روشن نظر برداشتن ۱
چشم داری ای کبوتر این چه گستاخیست باز
نامة کآنجاست نام او بپر برداشتن ۲
همچو بر مونیست از جا بر گرفتن بار کوه
پیش آن سوی میان بار کمر برداشتن ۳
دیده گریان خواستگردی از درش خندید و گفت
چون توان ای دیده گرد از خاک تر برداشتن ۴
باره شبهای فراقت چون تواند بر گرفت
آنکه نتواند ز ضعف آه سحر برداشتن ۵
ای مگس منشین بر آن لب جان شیرین گوش دار
بار تو نتواند از لطف شکر برداشتن ۶
سر مقر بود چون بنهاد بر پایت کمال
از خجالت باز نتوانست بر برداشتن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۷ - مرا که خرقة ارزق به باده شد گلگون
گوهر بعدی:شماره ۸۷۹ - من و محنت تو زهی راحت من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.