شماره ۸۸۸ - آنکه رنگی نیست کس را از لب رنگین او

آنکه رنگی نیست کس را از لب رنگین او
باد جان من فدای عشوه شیرین او ۱

دامن وصلش اگر بار دگر افتد به چنگ
ما و شبهای دراز و گیوی مشکین او ۲

دل به چندین آبگینه جانب او رفت باز
مخت غافل بود مسکین از دل سنگین او ۳

گو بپرس از حال رنجوری که غیر از آب چشم
کس نیاید ز آشنایان بر سر بالین او ۴

عاشقی و مسکنت چندانکه راه و رسم ماست
هست عیاری و شوخی شیوه و آئین او ۵

با قدش نرگس برابر دید روزی سرو را
خاک زد باد صبا در چشم کوته بین او ۶

حاصلی از گریه هم چندان نمی بینم که هست
در من آن آتش که هر آبی دهد تسکین او ۷

گرچه سلطانی و داری حکم بر جان کمال
رحمتی کن تا توانی بر دل مسکین او ۸