شماره ۹۱۲ - ما به کلی طمع وصل بریدیم از تو

ما به کلی طمع وصل بریدیم از تو
مرحبانی نزده دست کشیدیم از تو ۱

دل که در عشق تو خود را به غلامی بفروخت
تا به هیچش ندهی باز خریدیم از تو ۲

سالها گرچه نهادیم به تو چشم امید
جز جفا و ستم و جور ندیدیم از تو ۳

هر سؤالی و دعانی که بر آن در کردیم
غیر دشنام جوابی نشنیدیم از تو ۴

چه درختی تو که تا در چمن جان رستی
بر نخوردیم و گلی نیز نچیدیم از تو ۵

در دو لب رنگ برنگ این همه حلوا که تراست
و ای عجب چاشنی هم نچشیدیم از تو ۶

رفتی از چشم ترو گریه کنان گفت کمال
رفت عمر و بمرادی نرسیدیم از تو ۷