شماره ۹۴۶ - شبت خوش باد ای باد سحرگاه

شبت خوش باد ای باد سحرگاه
که آوردی هوای زلف آن ماه ۱

چه سود از ناله شبها که جانان
ز حال دردمندان نیست آگاه ۲

در آن حضرت اگر چه راه آن نیست
که باشم من ز نزدیکان درگاه ۳

ولی عبیی چنان نبود ز درویش
که دارد آرزوی صحبت شاه ۴

من از اهل طریقت بودم اول
چو رفتارت به دیدم رفتم از راه ۵

مرا زاهد ز شبخیزان شمارد
من و او راد صبح استغفر الله ۶

تو جان خواه از کمال ای راحت جان
که او را در غمت این است دلخواه ۷