شماره ۹۶۹ - ای بوده با تو ما را خویشی و آشنائی

ای بوده با تو ما را خویشی و آشنائی
با آشنای خویشت تا چند بی وفائی ۱

دل میدهد گواهی کز ما دلت ملول است
آری تو راست فرمان باری تو جان مائی ۲

ما بنده ایم و عاجز تو حاکمی و سلطان
گر لطف می نمائی اور جور می فزانی ۳

گر عاقلی و مجنون بگذار عشق لیلی
در عاشقی رها کن ناموس و پارسائی ۴

نزدیک تر ز جانی نزدیک ما و با ما
چون ماه روی خود را از دور می نمائی ۵

آیا بود که یک شب ناخوانده بی رقیبان
چون بخت ناگهانی ناگه ز در درآنی ۶

بی خواب و خوردم از غم ای بخت من چه خسبی
چون نیست بی تو عمرم ای عمر من کجایی ۷

بیچاره ای که باشد همچون کمال بی دل
در محنت غریبی در قصه جدایی ۸