هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعت مانند باد، زلف، گلستان و مهتاب، احساسات عاشقانه و بازیهای عشق را بیان میکند. شاعر از معشوق و بازیهایش شکایت دارد و در عین حال، عشق خود را ابراز میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۷۵ - ای صبا تاکی به زلف بار بازی می کنی
ای صبا تاکی به زلف بار بازی می کنی
سر دهی بر باد چون بسیار بازی می کنی ۱
از هوا گر بر زمین افتی چو زلف او رواست
بر رسنها چون شبان تار بازی می کنی ۲
با لب او عشق میبازی دلا خونت حلال
چون به جان خویش دیگر بار بازی می کنی ۳
مرهم ریشت دهم گفتی ندانم میدهی
با زه شوخی با من انگار بازی می کنی ۴
در دبیرستان بدین شوخی و طفلی لوح مهر
چون بیاموزی که در تکرار بازی می کنی ۵
در گلستان آی وعکس زلف و رخ بنگر در آب
گر شب مهتاب در گلزار بازی می کنی ۶
برگ ریزان بهار زندگی آمد کمال
چند با خویان گلرخسار بازی می کنی ۷
سر دهی بر باد چون بسیار بازی می کنی ۱
از هوا گر بر زمین افتی چو زلف او رواست
بر رسنها چون شبان تار بازی می کنی ۲
با لب او عشق میبازی دلا خونت حلال
چون به جان خویش دیگر بار بازی می کنی ۳
مرهم ریشت دهم گفتی ندانم میدهی
با زه شوخی با من انگار بازی می کنی ۴
در دبیرستان بدین شوخی و طفلی لوح مهر
چون بیاموزی که در تکرار بازی می کنی ۵
در گلستان آی وعکس زلف و رخ بنگر در آب
گر شب مهتاب در گلزار بازی می کنی ۶
برگ ریزان بهار زندگی آمد کمال
چند با خویان گلرخسار بازی می کنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۴ - ای صبا برخاک کوی یار ما خوش میروی
گوهر بعدی:شماره ۹۷۶ - ای گل روی ترا چون من بهر سو بلبلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.