هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه، توصیفی زیبا از معشوق و احساسات شاعر نسبت به اوست. شاعر معشوق را بالاتر از هر وصفی میداند، او را مونس جان و مرهم دردها میخواند و عشق به او را چنان ارزشمند میداند که حتی غم عشقش را شیرین میپندارد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۳۴ - سیمین بدنی سرو قدی پس دهانی
سیمین بدنی سرو قدی پس دهانی
هر وصف که آید به زبانم به از آنی ۱
آرام دلی دفع غمی مرهم دردی
بار کهنی عمر نوی مونس جانی ۲
گردوست بودجان و جهان نیز خوشه ای دوست
تو دوست تر از جانی و خوشتر ز جهانی ۳
پیش نظر اهل دل از بسکه عزیزی
همچون دهن خویش نه پیدا نه نهانی ۴
بی وصل نوای عمر گرامی نتوان زیست
یک دم که چو عمر گذاران تا گذرانی ۵
غلطان سوی خاک قدمت باز بیایم
صد بار چو اشکم اگر از پیش برانی ۶
گر عمر کمال از غم عشق تو شد آخر
غم نیست گر آخر بمرداش برسانی ۷
هر وصف که آید به زبانم به از آنی ۱
آرام دلی دفع غمی مرهم دردی
بار کهنی عمر نوی مونس جانی ۲
گردوست بودجان و جهان نیز خوشه ای دوست
تو دوست تر از جانی و خوشتر ز جهانی ۳
پیش نظر اهل دل از بسکه عزیزی
همچون دهن خویش نه پیدا نه نهانی ۴
بی وصل نوای عمر گرامی نتوان زیست
یک دم که چو عمر گذاران تا گذرانی ۵
غلطان سوی خاک قدمت باز بیایم
صد بار چو اشکم اگر از پیش برانی ۶
گر عمر کمال از غم عشق تو شد آخر
غم نیست گر آخر بمرداش برسانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۳۳ - سالها گر بنویسم صفت مشتاقی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳۵ - شیرین لبی شکر دهنی سرو قامتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.