هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، معشوقه را می‌ستاید و از جمال و تأثیرات او بر جهان و دل عاشقان سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های معشوقه مانند موهایش، لب‌هایش، و خنده‌اش یاد می‌کند و تأثیر عمیق عشق را بر خود بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر دارند.

شماره ۱۰۳۶ - صنما در خط سنبل مه تابان داری

صنما در خط سنبل مه تابان داری
بر سر شاخ صنوبر گل خندان داری ۱

دم عیسی همه از لعل شکر بار دهی
حسن یوسف همه در چاه زنخدان داری ۲

تا سر زلف تو برهم نزند عالم را
صورت خویشتن از آینه پنهان داری ۳

ای شه گلرخ شیرین دهن شور انگیز
تا کی احوال من خسته پریشان داری ۴

تشنه شد لعل تو بر خون دل ما هر دم
گر چه در درج گهر چشمه حیوان داری ۵

تا ربانی ز دل سوختگان گوی فرار
گرد بر گرد به از غالیه چوگان داری ۶

ناله زار کمال است چو بلبل شب و روز
با تو در سبزه خوشبوی گلستان داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳۵ - شیرین لبی شکر دهنی سرو قامتی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳۷ - طبیب عاشقان آمد بیا بگذار بیدردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.