شماره ۱۰۶۵ - من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی

من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی
ماه من تا چند نسل باز گونه می زنی ۱

گفته بودی دامنم روزی بدست افتد ترا
وعده افتادگان در پای تا کی افکنی ۲

دم به دم آهنگ رفتن می کنی از پیش من
عمری ای اندک وفا چون عمر از آن در رفتنی ۳

من سزایم گفته در کشتن تو ای رقیب
راست می گوئی تو دشمن خود نهایای کشتنی ۴

از گلستان جمالت بر نگیرم چشم تو
فی المثل گر چشم من چون چشم نرگس بر کنی ۵

گرمی رنگین زند در شیشه با لعل تو دم
هرچه آید زو فرو خور زانکه خامست و دنی ۶

بی تو چون بیند جهان چشم جهان بین کمال
چون به چشم خویش می بیند که چشم روشنی ۷