شماره ۱۰۶۷ - ناوک غمزه چو هر سو به شتاب اندازی

ناوک غمزه چو هر سو به شتاب اندازی
دل شتابد که سوی جان خراب اندازی ۱

گرم از پا نکند خال لبت سهل مگیر
به مگس سهل نباشد که عقاب اندازی ۲

دل تحمل نکند جان نتواند برداشت
بار آن سایه که با رخ به نقاب اندازی ۳

شمع آخر شده یارب چه شبی باشد آن
که منت بوسم و خود را تو به خواب اندازی ۴

خون دلها که کبابست چو می نوشت باد
گربه مستی نظری سوی کبابه اندازی ۵

به من رند بده تا سر حاسد شکنم
زاهدا سنگ که بره جام شراب اندازی ۶

فیض ازین سان که ترا میرسد از گریه کمال
زود بینند که سجاده بر آب اندازی ۷