شماره ۱۰ - منتظر باشند شب ها عاشقان ناکرده خواب

منتظر باشند شب ها عاشقان ناکرده خواب
تا بر آید بامداد از شرق کویت آفتاب ۱

آفتابی می کند از مشرق رویت طلوع
کز شعاع آن نیارد چشمهٔ خورشید تاب ۲

پر تو روی تو نگذارد که بینم صورتت
دست غیرت بست بر رویت هم از رویت نقاب ۳

عاشقان را زلف تو زنجیر بر گردن نهاد
گشت از اقبال رویت هندویی مالک رقاب ۴

حسن را از دیدهها پیوسته پنهان داشتن
جز به روز روی تو بیرون نیامد از حجاب ۵

جزوصالت آرزویی نیست جان را از جهان
عقل می گوید خیال است این مگر بینی به خواب ۶

اگر شراب این است کز عشق تومار ادر سر است
باده مستان را فریبی می نماید چون سراب ۷

در میان غنچه خندان گل هر بامداد
می نماید قطرهها چون بر رخخوبان گلاب ۸

چیست دانی آن صبا جون وصف حسنت می کند
در دهان غنچه از ذوق لبت می آید آب ۹

از انتظار وعدهٔ وصلت به جان آمد همام
هم نگفتی این سخن گر عمر ننمودی شتاب ۱۰