شماره ۱۸ - کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغ

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغ
منزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست ۱

فتنهٔ صورت شود گو دل لعبت پرست
جان که به معنی رسید غافل ازین ماجراست ۲

بود دلم بت پرست از کف ایشان بجست
دوست چو آمد بدرست بت شکنی کارماست ۳

چشم صور بین بود بی خبر از حال دل
دیده دل را نظر بر صفت کبریاست ۴

چند زنی ای همام لاف ز سودای او
عاشق وحیران دوست بسته در این ماجراست ۵