شماره ۱۹ - حسنت چو اشتیاق دلم بی نهایت است

حسنت چو اشتیاق دلم بی نهایت است
وز عاشقان فراغت بارم به غایت است ۱

با چشم مست و زلف پریشان نهاد او
همرنگ میشویم چه جای کنایت است ۲

عارف ز حال گوید و عالم ز دیگران
ما و حدیث عشق تو کانها حکایت است ۳

چشم تو راست کرد به دل تیر غمزه را
شادم که التفات دلیل عنایت است ۴

دل از میان ظلمت مویت نگاه کرد
روی تو دید گفت امید هدایت است ۵