شماره ۲۰ - حسنی که هست روی تورا بی نهایت است

حسنی که هست روی تورا بی نهایت است
خوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است ۱

افسانه های خسرو و شیرین ز حد گذشت
ما و حدیث روی تو کانها حکایت است ۲

من فارغم ز مصر که در دولت لبت
امروز کان قند و شکر این ولایت است ۳

افکند سایه زلف تو بر عارض خوشت
ظلمت نگر که نور مهش در حمایت است ۴

من کیستم که دست به زلفت کنم دراز
بویش صبا اگر به من آرد کفایت است ۵

از بهر عاشقان تو در شرع کفر و دین
اوصاف روی و موی تو محکم روایت است ۶

هشیار کی شود دل سرگشته همام
چون مستیش زنرگس مستت کفایت است ۷