شماره ۲۲ - این زاب و خاک نیست که جانی مصور است

این زاب و خاک نیست که جانی مصور است
چشم جهانیان به جمالش منور است ۱

گر زان که نسبتش به عناصر می کنند
آبش مگر ز کوثر و خاکش ز عنبر است ۲

ذکر زبان هر که نظر می کند برو
سبحان من یصور و الله اکبر است ۳

گل پیش ما مریز و دگر ارغوان میار
جانم فدای آن که ازین هر دو خوشتر است ۴

عنبر میان آتش مجمر چه می نهی
زانفاس دوست مجلس ما خود معطر است ۵

شمع از میان جمع برون بر که امشبم
در خانه روشنایی خورشید انور است ۶

ساقی بیار باده که از مجلس الست
ما را هنوز مستی یک جرعه در سر است ۷

نی نشکنیم از می دنیا خمار خویش
ما را شراب از لب میگون دلبر است ۸

جام جهان نمای الهی ست صورتش
انصاف می دهند نظرها که مظهر است ۹

با عاقلان بگوی که اصحاب عشق را
ذوق است ره نمای نه اندیشه رهبر است ۱۰

در تنگنای لفظ نگنجد بیان ذوق
زان سوی حرف و صوت مقامات دیگر است ۱۱

چون چشم مست یار دهد می به عاشقان
کی درمیان مجال صراحی و ساغر است ۱۲

جان همام را نفس صبح و بوی دوست
پرورده اند زان نفسش روح پرور است ۱۳