هوش مصنوعی: این متن عرفانی و عاشقانه دربارهٔ سفر روحانی و عشق به معشوق الهی است. شاعر از بار دل، رهروی راه دل، اشتیاق به دیدار جانان، و انتظار وصل سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به محدودیت‌های دنیوی و عروج روحانی دارد.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۲۷ - بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل است

بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل است
این که عیسی بار خر بردوش گیرد مشکل است ۱

ای عزیزان ره رو راه دلارام است دل
چون سبک بار است پیش از کاروان در منزل است ۲

مرغ عرشی آرزوی آشیان دارد ولی
چون کند پرواز تادر بنداین آب و گل است ۳

اشتیاق روی جانان است جان را در جهان
تا نپنداری که در زندان رضوان غافل است ۴

انتظاری می نماید روزگار وصل را
اختیاری چون ندارد میل او بی حاصل است ۵

عاشقان در انتظار دوست جانی می دهند
در سر هریک خیال آن که با من مایل است ۶

گرچه در دریای عرفان هست کشتی ها روان
هر که زین دریا نشانی می دهد بر ساحل است ۷

ذوق دل بخشد سخن های همام از بهر آنک
جان او سیراب از انفاس اصحاب دل است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶ - رویت به هر انجمن دریغ است
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - مشتاب ساربان که مرا پای در گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.