شماره ۴۰ - مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوست

مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوست
حیات بهر تو خواهم درین جهان ای دوست ۱

میان حلقه زلفت چو مرغ جان بنشست
ندید خوشتر از آن دام آشیان ای دوست ۲

چه جای جان و دل ما که دلبران جهان
شدند بر سر زلف تو جان فشان ای دوست ۳

اگر کنند به روی تو نسبتی گل را
ز شوق باز شود غنچه را دهان ای دوست ۴

به گل طراوت روی تو را نبخشودند
و گر چه داشت بسی سر بر آسمان ای دوست ۵

چگونه مهر تو ورزیم با چنان رویی
که آفتاب چو ما هست مهر بان ای دوست ۶

میان جان همام است گنج اسرارت
مجال نیست کسی را در آن میان ای دوست ۷